جواهر ... للشاعر الغنائي اسماعيل مصطفي

جواهر*
شكرا للقاصى مع الدانى
أنا برضه هاعيش
وحروفى يحياها زمانى
وتاكل قراقيش
واكتب همساتى ل ودانى
واسمع طراطيش
ما انا كلمة تعيش فى مكانى
وكلامى يحياها بريش
وجناحى طاير بحنانى
وورودى تيجى ومتجيش
وإن الكلمة دى تهوانى
ألاقيها مافيش
قاعد على كرسى بأغانى
والكرسى ماليش
طب أعمل إيه وده عنوانى
والحرف ميعرفش يعيش
خالد من يومى وعدانى
والهمس كتيره تحابيش
وكلامى بالروح ودانى
لعيون بتقول تطنيش
والعشق اللى أنا عارفه هجانى
وعيون العشاق تحريش
ما أنا أصلى شاعر حيانى
والشعر عيونه طرابيش
لابس طربوشى الوحدانى
وبأقول تحشيش
وحروفى تكتبها معانى
وتلاقى بحرفى التعريش
امتى ألقاك يا زمانى
تشتاق لحروف البقشيش
واكتبها أغانى وعجبانى
ولغيرى تروح ماتجيش
طب سيبنى يا حرف لوجدانى
خلينى بهمساتى أعيش
يمكن تلاقينى فى أغانى
تحكيها وتشوف فرافيش
كلماتك همسها ورانى
واهاتك بنجومها نعيش
ولامتى يا ورد هتهوانى
وتسكر بابك ماتجيش
وتسيبنى أنا لوحدى أعانى
همس الشعراء الطرابيش
لابس طربوشى وأقول يانى
فى نهارى وليلى بتشويش
واكتبها بالحرف عشانى
لاجل العشاق تحيا تعيش
وتقول أنا حرف ماله تانى
وحروفى جواهر تحشيش
جواهر* عامية بقلمي/إسماعيل مصطفى